Παγιδευμένος κι απόψε στο όνειρο που ποτέ δεν είδες
Παρακολουθώ τα βήματα σου σκυθρωπός και ζοφερός
Θέλω τόσο πολύ να δω που πας , Άραγε που με πας
Σε μονοπάτι αδιάβατο και απόκρημνο με συναντάς
Η αγκαλιά σου πυξίδα στην ομίχλη της μοναξιάς μου 
Ένα θέατρο γεμάτο εικόνες βάλσαμο και παρηγοριά μου
Ψύχη μου αδέσποτη άραγε που με πας 
Σε περιβόλι μαγεμένο το άνθος φρόντισε μην είναι ξένο
Ορφανή και άνομη λαχτάρα μου
Λιώνει κραυγές στην βέβηλη κιθάρα μου
Ποτισμένος με χίλια λάθη ξορκίζω την ντροπή
Όσα ο νους δεν χώνεψε κι αρνήθηκε να δει
Είσαι κοντά μου μα μοιάζω μόνος
Στην πρύμνη της καρδιάς μου δεν λήγει ο χρόνος
Μου λες να είμαι ευτυχισμένος
Και ξαφνικά το παραμύθι μοιάζει χαμένο
Κομμάτια μαζεύω από όσα έχεις χάσει
Νιόβγαλτο ψέμα σε έχει χαράξει
Μπερδεμένο σύννεφο την σκιά σου τρομάζει
Της καρδιάς σου με ζεσταίνει το αγιάζι
Χνάρια σε ανυπότακτη λαλιά εντοπίζω
Σε όσα βιάστηκες να κρίνεις δεν έπαψα να ελπίζω